MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Nitelikli Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER:1)Müşteki ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 51. ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesi ve 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair karar.
2)Müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. ve 52/2-4. maddeleri gereğince uyarınca 3000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar.
3)Müşteki ...'a yönelik hakeret suçundan; TCK'nin 125/1-4, 62. ve 52/2-4. maddeleri gereğince uyarınca 1740 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama ve ...'a yönelik hakeret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Müşteki ...'a ait 27.09.2013 tarihli Gölcük Necati Çelik Devlet Hastanesice tanzim olunan ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan adli raporda, "lateral epikandel kırığı mevcut" tespitinde bulunulmakla yetinildiği, kırığın derecesi hakkında skorlama yapılmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 hükmü uyarınca tespit olunan cezada, müştekide meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre kırığın derecesi ile orantılı olarak 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
b) Tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulunduğu ve hazırlık aşamasında dinlenmiş olan tanık anlatımlarının bu hususta yeterli olmadığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede oranında uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28.06.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.