MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM: Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2021 tarih ve 2020/77 (E) ve 2021/221 (K) sayılı kararıyla; sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik TCK'nin 86/1-3.e, 87/1.d-son, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.
TEMYİZ EDENLER: Sanık ... müdafii, katılan ... vekili.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün Dairemizin 18/12/2019 tarih ve 2019/1623 Esas - 2019/5632 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK'nin 87/1.d-son maddesinin uygulanmaması nedeniyle eksik ceza tayini gerekçesiyle aleyhe bozulduğu ve bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, bozmanın sanık aleyhine olması ve sanığın alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanması karşısında, sanığın duruşmada hazır bulundurularak müdafii huzurunda bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nin 196/2. ve CMUK'un 326/2. maddelerine aykırı davranılması,
2) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/1-d.son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere; Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarlarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.