(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62/1, 52/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/608 Esas, 2021/988 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.03.2022 tarihli ve 2021/24178 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2022 tarihli ve 2022/39282 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
1)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/3. maddesinde yer alan "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunur." ve aynı Kanun'un 86/2. maddesinde yer alan "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, dosya kapsamında yer alan sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/394 Esas, 2015/384 sayılı kararının tekerrüre esas alınarak, seçimlik ceza olarak hapis cezasının seçilerek hüküm kurulması ve sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,
2) 05.10.2021 tarihli 2. duruşmada basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek yargılamanın genel hükümlere göre yapılmasını nedeniyle sanık hakkında tayin olunan cezadan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
İncelenen dosyada; sanık hakkında 05.10.2021 tarihli oturumda basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek devam edilen yargılama sonunda mahkemece sanığın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesine göre 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Sanığın adli sicil belgesinin incelenmesinde; tekerrüre esas mahkumiyet hükmünün bulunduğu görülmüştür. Sanığın tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince, TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilerek sonuçta TCK'nin 58/1. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması gerekirken, TCK’nin 86/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan adli para cezasına hükmolunarak sonuç ceza itibariyle tekerrür hükümlerinin uygulama imkanı ortadan kaldırılmıştır.
Bununla birlikte, 05.10.2021 tarihli oturumda mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle genel hükümlere göre yürütülen yargılama sonucunda sanığın cezadan 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza belirlenmesi de isabetsizdir.
Bu n edenlerle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/608 Esas, 2021/988 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere, KANUN YARARINA BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.