(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2018/482 Esas, 2021/629 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 28.03.2022 tarihli ve 2021/26054 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve 2022/49418 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığınca düzenlenen 07.03.2014 tarihli ve 2013/2540 Esas, 2014/335 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden aynı iddianame ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2015/350 Esas, 2017/99 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Dosya kapsamına göre, sanığın mağdur Yavuz ...’a yönelik 25.09.2013 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Kara Kuvvetleri Komutanlığı 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığınca düzenlenen 07.03.2014 tarihli ve 2013/2540 Esas, 2014/335 sayılı iddianame ve Erzurum Kara Kuvvetleri 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26.11.2014 tarih ve 2014/583 Esas, 2014/1420 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosyanın gönderilmesi üzerine yapılan yargılama neticesinde kasten yaralama suçundan Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2018/482 Esas, 2021/629 Karar sayılı dosyasında sanığın mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği anlaşılmış ise de sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında aynı iddianame ve görevsizlik kararına konu olan Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2015/350 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek anılan karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.
UYAP sisteminde tarafın kayıtlı olduğu dosyaların sorgulanması sonucunda sanık hakkında Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/568 Esas, 2021/984 Karar sayılı kararı ile önceki Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2015/350 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararına konu hükmün açıklanmasına kesin olarak karar verildiği görülmüştür.
İncelenen dosya yönünden, 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesindeki “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, aynı eylem nedeniyle mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyip, mükerrer yargılama yapılarak yeniden mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2018/482 Esas, 2021/629 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı verilmiş bir hüküm olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.