MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR:Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli kasten yaralama
HÜKÜMLER:... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2021 tarih ve 2020/370 Esas – 2021/291 Karar sayılı;
1)Sanıklar ..., ... ve ...'in müşteki ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 29, 62/1, 1412 sayılı CMUK'un 326/son ve TCK'nin 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,
2)Sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'u nitelikli kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29, 62/1 ve 53. Maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,
3) Sanıklar ..., ... ve ...'in mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçundan;TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.
TEMYİZ EDENLER:Sanık ..., ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve ...'in müşteki ...'a yönelik üzerlerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında sanıkların müdafii ile temsil edilmesi zorunluluğu bulunduğundan, aleyhe bozma yapılması sebebiyle bozma sonrası sanıklar ... ve ...'ın savunmalarının alınması sırasında müdafiileri hazır bulundurulmaksızın ve karar duruşmasında sanıklar ..., ... ve ...'in müdafiilerinin yokluğunda karar verilerek, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Colozza et Rubinat/İtalya, 12.02.1985 A. 89, Is-30; Campbell ve Fell/Birleşik Krallık, A.80 28.06.1984) kararlarında belirtildiği üzere sanıklara kendilerini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil Yargılanma Hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak Arama Hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 150/3, 196/2 ve 188/1. maddelerine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması bozmayı gerektirmiş olup, anılan hükümlerin aynı olay nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama ve sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile de irtibatlı olduğu anlaşılmakla, tüm hükümlerin bozulması gerektiğinden;
Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.