(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Ahlat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ... hakkında açlık grevi yaptığı gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40/2-g. maddesi gereğince 1 (bir) ay bazı etkinliklere katılmaktan yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 30/12/2021 tarihli ve 2021/197 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulü ile cezanın kaldırılmasına dair Bitlis İnfaz Hâkimliğinin 11/01/2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/48 sayılı kararına karşı Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2022 tarihli ve 2022/71 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, ... İnfaz Hâkimliğinin 2021/5624 esas, 2021/5677 sayılı içtima kararı ile 13 yıl 12 ay hapis cezasını infaz etmekte olan hükümlü hakkında açlık grevi başlatması nedeniyle 15/12/2021 tarihinde infaz kurumu görevlileri tarafından tutanak tutulduğu, hükümlünün 14/12/2021 tarihinde Ahlat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı dilekçesinde yaşadığı sıkıntılardan dolayı açlık grevine gittiğini beyan ettiği, 15/12/2021 tarihindeki sabah kahvaltısı dağıtımı sırasında yemek almak istemediğini, aynı tarihteki öğle ve akşam yemeğini almak istemediğini beyan ettiği, 16/12/2021 tarihinde açlık grevinde olduğu için öğle yemeğini ve ekmeğini almadığı, 17-18-19-20-21-22 Ekim 2021 tarihlerinde yemek almamak şeklindeki eylemleri tekrarladığı,
Hükümlüye verilen bazı etkinliklere katılmaktan yoksun bırakma cezasını gerektiren eylemlerin 5275 sayılı Kanun'un 40/2-g bendinde açıkça düzenlendiği, bu eylemler içerisinde "Açlık grevi yapmak" eyleminin de bulunduğu, Ceza İnfaz Kurumunca yapılan soruşturma neticesinde hükümlünün eyleminin sabit olduğu ve buna dayalı olarak disiplin cezası verildiği, anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının kararına yönelik şikayet başvurusunda bulunulması üzerine şikâyeti inceleyen Bitlis İnfaz Hâkimliğinin 11/01/2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/48 sayılı kararı ile; " ... Her ne kadar hükümlü açlık grevi eylemini yapmış ve bu eylemini yaptığını hakimliğimizce alınan beyanında ikrar etmiş ise de; hükümlü bu eyleme 15/12/2021 tarihinde başlamış olduğu, kendi iradesiyle 23/12/2021 tarihinde sonlandırdığı, kurum tarafından 15/12/2021 tarihinde soruşturma başlatıldığı, disiplin kurulu başkanlığınca 30/12/2021 tarihinde disiplin cezası verildiği, disiplin cezası verilen tarihte hükümlünün eylemini sonlandırmış olduğu, yine hükümlünün tekli koğuşta kaldığı ve daha önce kullandığı ilaçları temin edemediği için psikolojik olarak sorun yaşadığını beyan etmiş olduğu göz önüne alındığında yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca verilen disiplin cezasının eylemin ağırlığı ile orantılı olmadığı; yine, cezanın hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, hükümlünün; yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak şeklindeki infaz amacına uygun düşmediği, bu yönleriyle verilen cezasının usul ve yasaya aykırı olduğu ... " şeklinde gerekçe ile disiplin cezası kararının iptal edilmesine karar verilmiş ise de;
5275 sayılı Kanununda bu eyleme ilişkin verilecek cezanın net bir şekilde düzenlendiği, hükümlünün disiplin cezası verilmeden eylemini sonlandırmış olmasının da disiplin cezası verilmesine bir etkisinin bulunmadığı, disiplin cezasının hükümlünün ıslahı ve ceza infaz kurumunun güvenliği ve düzeni için getirilmiş bir müessese olduğu, hükümlülerin kendi kişisel sağlık ve beden bütünlüklerine ve ceza infaz kurumlarının düzen, işleyiş ve asayişine yönelik bu tür eylemlerinin müeyyidesiz bırakılmasının telafisi güç ve imkansız durumlara sebebiyet verebileceği gözetilmeksizin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/06/2022 gün ve 94660652-105-13-8864-2022-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2022 tarihli ve 2022/71 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.