MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2083 E., 2019/1479 K.
SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hüküm yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme gözetildiğinde sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2018/463 Esas, 2019/143 Karar sayılı kararı ile,
a. Sanıklar ..., ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 168/3, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına , hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,
b. Sanıklar ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 3-e, 87/2-b,son, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,
c. Sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2-3-a-b, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,
d. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-c-h, 168/3, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
e. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1,3-e, 87/2-b,son, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2083 Esas, 2019/1479 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,
a. Sanıklar ..., ... hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 150/1, 106/2-a-c, 62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl 1'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,
b. Sanıklar ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1,3-e, 87/2-b,son,62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına , hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,
c. Sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2-3-a-b, 62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına , hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,
d. Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 150/1, 106/2-a-c, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
e. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1,3-e, 87/2-b, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezaların fazla tayin edildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
ilişkindir.
III. GEREKÇE
Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, katılan ...'in ortağı olan ...'in yargılama aşamasındaki beyanı nazara alındığında sanıklar hakkında 150/1 maddesi delaletiyle 106/2-a-c maddeleri uyarınca hükümler kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık ... hakkında 2. kez tekerrüre esas alınan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli ve 2014/47 Esas, 2014/209 Karar sayılı mahkûmiyete konu suçta tekerrüre esas alınan Ankara Batı 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.03.2012 tarihli ve 2011/285 Esas, 2012/453 Karar sayılı ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu ve mezkur suçun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Tehdit, Kasten Yaralama, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Tehdit, Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2083 Esas, 2019/1479 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
C. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama, Nitelikli Tehdit, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi tekerrür yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2083 Esas, 2019/1479 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.