MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1311 E., 2024/113 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I.HUKUKİ SÜREÇ
1.Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/301 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/2-b, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2022/1311 Esas, 2024/113 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; katılanda işlev yitirilmesi bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılana kimin vurduğunun tespit edilemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; katılanın yaralanmasına ilişkin gereken süre beklenmeden alınan rapora itibar edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III.GEREKÇE
1.Sanıkların kardeşi olan katılana görücü gelmesi nedeniyle sanıkların katılanı suçladığı, katılanın görücü elen kişi ile arkadaşlığının sürmesine kızıp kardeşleri olan katılanı darp ettikleri, katılanın kulakta işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Katılanın yaralanmasına ilişkin Gaziantep 25 Aralık Devlet Hastanesi KBB Uzmanı tarafından düzenlenen 27.12.2017 tarihli raporda "işitme duyusunda kayıp mevcuttur, duyulardan birinin kaybı vardır, duyulardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması vardır" şeklinde, sanıklar müdafinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 04.01.2022 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda ise "cerrahi sonrası şahıstaki mevcut arızalarda iyileşme olabileceğinin tıbben bilindiği, ameliyat olması durumunda özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybının değişebileceği, bu durumda tekrar değerlendirilmesinin uygun olduğunun" bildirildiğinin ve organ işlev yitirilmesinin tespiti için yerleşik Yargıtay kararları ve Adli Tıp Kriterlerine göre olayın üzerinden 18 ay geçmesi gerektiği gözetilmeden, bu süre beklenmeden alınan ve Adli Tıp Kriterlerine uygun olmayan rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
4.Kabule göre; sanıkların katılana görücü gelmesine kızarak, katılanı bundan sorumlu tutup darp etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada, aynı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen meydana gelen zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu gibi ölçütler ile 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan "eksik inceleme ve kabule göre eksik ceza tayini" nedenleriyle sanıklar müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2022/1311 Esas, 2024/113 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.