MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1344 E., 2023/2623 K.
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkındaki temyiz istemi yönünden; Sanık müdafinin temyiz istemini kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanık ...'ın 14.01.2026, 26.01.2026, 02.02.2026, 17.02.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.
Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında ve katılan vekilinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/222 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-f, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c. Sanık ... hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/1344 Esas, 2023/2623 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile;
a. Sanık ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Sanıklar hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 109/1, 109/3-b, 110, 53/1 ve 58 (sanık ... hakkında) maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar müdafiinin sanık ... yönünden temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal şartlarının oluşmadığına, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, gerekçeye ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanık ...’ın öldürme kastı ile hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezanın yanlış hesaplandığına ve eksik ceza tayin edildiğine, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 110. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu eylemlerin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının isabetli şekilde belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Katılan ile sanık ... arasında gönül ilişkisi olduğu, olay günü saat 04:00-06:00 saatleri arasında katılanın ... Club isimli eğlence mekanında sahne aldıktan sonra sanıkla bir süredir birlikte ikamet ettikleri evine gittiğinde sanık ile aralarında kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığı, sanığın sinirli olduğunu ve elinden bir kaza çıkabileceğini söyleyerek bir süre dışarıya çıktığı, tekrar eve geldiğinde tartışmaya devam ettikleri ve katılanın sanıktan ayrılmak istediğini söylediği, sanığın katılanı darp etmeye başladığı, boğazını sıktığı, bu sırada belinden çıkardığı tabancayı doldur boşalt yaparak katılanın sol yanağına dayadığı ve "seni bir daha şarkı söylemeyecek, sahneye çıkmayacak şekilde vuracağım, sonra da defolup gideceğim hayatından" diyerek ateş ettiği, katılanı yaraladıktan sonra banyoya sürükleyerek elini yüzünü yıkadığı, katılan telefonla yardım istemeye çalıştığında ona engel olduğu, sanığın bu sırada babası sanık ...'ı olay yerine çağırdığı ve katılanı rızası dışında ...'ın evine götürüp kanamayı durdurmaya çalıştıkları ancak kanama durmayınca hastaneye götürdüklerinin anlaşıldığı olayda; tüm dosya kapsamından katılanda oluşan yaralanmanın niteliği, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı ve sanığın kastı birlikte dikkate alınarak, temel cezanın belirlendiği 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, makul ile üst sınır arasında üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılması yerine cezanın üst sınırdan yazılı şekilde 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine katıldığına ya da eyleme herhangi bir şekilde fiilen iştirak ettiğine ilişkin savunmasının aksine mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı halde, atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
4.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen "etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için katılanın şahsına hiçbir zarar verilmeksizin güvenli bir yere bırakılması gerektiği ancak katılanın silahla yaralandıktan sonra bir süre kan kaybetmesine neden olacak şekilde ve hastaneye götürülmek istemesine rağmen iradesi dışında tutulduğu ancak tanık Yıldırhan geldikten ve katılanın hastaneye götürülmesi gerektiğini söyledikten sonra katılanın hastaneye götürüldüğünün anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında söz konusu hükmün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabule göre de;
5. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik kurulan hükümlerde; uygulama sırasında temel cezanın belirlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken "6 yıl" hapis cezasıyla cezalandırılmaları yerine "4 yıl 6 ay" hapis cezasıyla
cezalandırılmalarına karar verildikten sonra müteakip uygulamada aynı Kanun'un 110. maddesi gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak "3 yıl" hapis cezası yerine yazılı şekilde "2 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Verilen Hükümlere Karşı Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;
Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra sanığın 14.01.2026, 26.01.2026, 02.02.2026, 17.02.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298. maddesi gereği sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan ve Sanıklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;
Gerekçe bölümünde (2), (3), (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri "sanık ... hakkında temel cezanın belirlenmesi, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiği ve hesap hatası" yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/1344 Esas, 2023/2623 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.