MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3566 E., 2024/473 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı, temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması, asıl karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün
onanması
Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen meşru savunma nedeniyle beraat hükmü yönünden;
05.02.2019 tarihli celsede mağdur ...'in "şikayetçi ve davaya katılma talebi olmadığını" beyan etmesi karşısında şikayetten vazgeçmeden vazgeçme de mümkün olmadığından istemi halinde tekrardan kamu davasına katılamayacağı, bu nedenle istinaf aşamasında da mağdur vekilinin İlk Derece Mahkemesince verilen hükmü istinafa hak ve yetkisi bulunmadığı belirlenerek istinaf isteminin reddi kararı verilmesi gerekirken dosyasının esasına girilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmesinin hukuken yok hükmünde olduğu anlaşıldığından mağdur vekilinin yerinde olmayan temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz isteminin reddine dair ek karar yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 296/2. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen meşru savunma nedeniyle beraat hükmü yönünden;
Mağdur ...'in eylem nedeniyle sanık ...'dan "şikayetçi ve davaya katılma talebi olmadığını" beyan etmesi karşısında, mağdur vekilinin davayı temyize hak ve yetkisi bulunmadığı ve anılan hususa dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının yok hükmünde olduğundan, mağdur ... vekilinin temyiz istemi yönünden dosyanın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından temyiz isteminin reddine dair ek karar yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2023/3566 Esas, 2024/473 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
C. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz isteminin reddine dair ek karar yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2023/3566 Esas, 2024/473 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.