MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1650 E., 2024/981 K.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2016/80 Esas, 2019/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 96/2-a, b, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2020/1413 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, e, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2022/14481 Esas, 2023/4328 Karar sayılı kararı ile adlî rapor yönünden eksik inceleme ile karar verilmesi ve katılan kuruma vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2023/1650 Esas, 2024/981 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, e, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin eziyet suçu kapsamında kaldığına, sanık hakkındaki temel cezanın üst hadden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanığın kızı olan katılanı olay günü silahtan sayılan cisimle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, olayın ani bir şekilde gerçekleştiği, suç tarihi itibariyle gerçekleşen yaralama olayında eziyet suçunun oluşması için gerekli olan devamlılık ve sistematiklik unsurunun olmadığı anlaşılmakla eyleme uyan suç vasfının kasten yaralama olarak doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, bu bağlamda silahtan sayılan cisimle kızına yönelik yaralama eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesine uygun şekilde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2023/1650 Esas, 2024/981 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne
sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.04.2025 tarihinde karar verildi.