MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/1017 E., 2023/499 K.
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Bağlantı sebebiyle temyiz incelemesi Dairemizin 2024/7492 Esas sırasına kayıtlı dava dosyası ile eş zamanlı olarak yapılmıştır.
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2018/5901 Esas, 2019/1869 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2019/214 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2019/214 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının katılan sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan sanıklar ... Kalender ve ... müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/7559Esas 2022/8309 Karar sayılı kararı ile özetle sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2022/1017 Esas, 2023/499 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereği ayrı ayrı 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLER
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdurdaki yaralanmaların iç organlara sirayet etmediğine, biber gazına maruz kalan sanığın rastgele bıçağı salladığına, özellikle öldürücü bölgeyi hedef almadığına, hayati tehlike raporunun yanlış olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, olayda ağır tahrik olduğuna, ilişkindir.
3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme iştirak etmediğine, olayı ayırmak için araya girdiğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanın şikayetçi olmadığına, sanıkta öldürme kastı bulunmadığına, ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Olay günü anne ve kızları olan inceleme dışı ... ile sanıklar ... ve ...'n konutlarında oldukları sırada katılan ...'in tanık ...'in kullandığı taksiyle saat 08:30 sularında sanıkların evinin önüne geldiği, burada ...'in zile basarak ve bağırarak geldiğini haber verdiği, bunun üzerine ...'ın dışarı çıktığı, burada ...'in ... 'ın yüzüne göz yaşartıcı gaz içeren sprey sıktığı, ...'ın bağırması üzerine kızları sanıklar ... ve ...'in dışarı çıktıkları, ...'ın çıkarken yanında kolluk görevlilerine teslim ettiği ve suçta kullanılan bıçağı aldığı, tarafların kavgaya tutuştukları, olayı görüp geri dönen tanık ...'ın kavgayı ayırıp katılan ...'i tekrar araca alarak oradan ayrıldığı olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.02.2023 tarihli adli muayane raporunda; batın supra pubik bölgede orta hatta yaklaşık 2 cm'lik 1 adet, batın sol üst kadranda 1 adet, batın sağ üst kadranda 1 adet, sağ meme dış alt kadranda 1 adet, sol lateral sırt bölgesinde 1 adet, sağ lateral bölgede 1 adet olmak üzere toplam 6 adet kesici delici alet yaralanması mevcut olduğu, bu yaralanmalardan umbilikus altındaki kesici delici alet yaralanmasının batın boşluğuna girerek omentumum herniasyonuna ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, diğer 5 adet kesici delici alet yaralanmalarının ise hayati tehlikeye neden olmadıkları ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduklarının bildirildiği anlaşılmakla;
Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul (orta) bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2022/1017 Esas, 2023/499 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2025 tarihinde karar verildi.