MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/943 E., 2024/920 K.
SUÇLAR: Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahallinde her zaman suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.
Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün niteliği gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek, İlk Derece Mahkemesince kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarihli ve 2023/505 Esas, 2024/101 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık ... hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 kez 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanık ... hakkında:
a.Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,
b.Maktul ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2,86/3-b, 29/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
B.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/943 Esas, 2024/920 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık ...'in maktullere yönelik canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında maktullere yönelik canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, ilişkindir.
2.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, sanık hakkında maktullere yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarının unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'ın maktullere yönelik, sanık ...'in ise maktul ...'ya yönelik eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, maktullerden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunduğu ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının yerinde olduğu, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava
dosyası içeriğine göre, sanık ...'in maktul ...'e yönelik üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ... lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin katılan ... vekilinin suç vasfına yönelen temyiz istemi yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/943 Esas, 2024/920 Karar sayılı kararında sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin vasfa yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
B. Sanık ... hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/943 Esas, 2024/920 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.04.2025 tarihinde karar verildi.