MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/735 E., 2024/569 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2022/185 Esas, 2024/35 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c. Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/735 Esas, 2024/569 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik cezalar tayininin eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca emanet eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, akıl sağlığına ilişkin alınan raporun yetersiz olduğunu, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmalarının yasak delil niteliğinde olduğuna, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlandığına, öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan mağdurlar ve sanık hakkında düzenlenen adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın olay tarihinde ilk olarak eşiyle telefonda tartıştığı, bu tartışma sırasında kendisini ve çocuklarını öldüreceğini ifade ettiği, sonrasında aynı binada yaşadığı eşinin annesi ile de tartıştığı, akabinde binanın üçüncü katında bulunan ikametlerinin balkonundan olay yeri inceleme raporuna göre 758-820 cm yükseklikten beton zemine çocukları olan dört, sekiz ve on yaşındaki mağdurları atması ile mağdurların yaralanmalarının nitelikleri, sanığın eylemleri sonrasında kendisini de aynı balkondan atması ve olay öncesinde ikametin salon ve balkonun bağlı olduğu mutfak kapılarını kilitlemesi nazara alındığında suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurlardan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen hususlar dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/735 Esas, 2024/569 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2026 tarihinde karar verildi.