MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/456 E., 2024/1050 K.
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/509 Esas, 2023/855 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
1. Mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 87/1-c-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15/1, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2024/456 Esas, 2024/1050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdur ve sanığın istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde,
1.Mağdurun istinaf başvurusunun, aynı Kanun'un 279/1-b maddesi gereği sıfat yokluğundan reddine,
2.Sanığın istinaf başvurusu üzerine, aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir
III. GEREKÇE
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü, tarafların birlikte alkol aldıkları, bir müddet sonra sokakta yürüdükleri esnada sanığın, belirlenemeyen bir sebeple arkadaşı olan mağduru bıçakla yaralayıp itekleyerek, mağdurun baş ve uyluk bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebep olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılan olayda, her ne kadar taraflar eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğini beyan etmiş iseler de, aşamalarda tartışırken düşüp mağdurun kafasını çarptığını ifade etmelerine rağmen, mağdurun bıçakla ne şekilde yaralandığına ilişkin açıklama yapamadıkları, mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda sağ uylukta bulunan yaranın kesici delici aletle gerçekleştirildiğinin tespit edilmiş olması, suçta kullanılan taşınması yasak bıçağın olay yerinde bulunması ve olay yerinde üçüncü bir kişinin bulunduğuna ilişkin beyan ve iddianın da olmaması karşısında tarafların beyanlarının, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilerek sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2024/456 Esas, 2024/1050 Karar sayılı kararının "sübut" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.03.2025 tarihinde karar verildi.