MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/853 E., 2024/1600 K.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2019/402 Esas, 2020/1438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşma açılmak suretiyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/854 Esas, 2021/3025 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyet kararı
verilmiş, bu kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2022/12784 Esas, 2024/245 Karar sayılı ilâmı ile özetle "olayın başından itibaren sanık ...'ın alkollü olan ve kavga ortamı yaratan katılan ve...'ı büfeden çıkarmaya çalıştığı, başlangıçta yaralama kastıyla hareket etmediği ancak olayın gelişimi sırasında kastının yaralamaya dönüştüğü, temyiz dışı sanık ...'le aynı kasıtla birlikte hareket etmelerini gerektiren bir süreç bulunmadığı, sanığın temyiz dışı sanık ...'in tabancası olduğuna ilişkin bilgisi bulunmadığı yönündeki aksi kanıtlamayan savunması ve katılanın yaralanmasının ateşli silahla oluştuğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'ın sopa ile vurması eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(e) maddeleri kapsamında kaldığı" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/853 Esas, 2024/1600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-(e), 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın temyiz dışı sanıkla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinden eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama kapsamında kaldığına, üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın suç işleme kastı olmadığına, sanığın eyleminin meşru savunma ve zorunluluk hali kapsamında kaldığından beraatine karar verilmesine, sanığın cezasında haksız tahrik indiriminin az yapıldığına, katılan lehine aynı dosyada ikinci kez vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemini bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiğinin, sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları ile olaya ilişkin CD görüntüleri ve CD inceleme tutanağından anlaşıldığı, sanık ile temyiz dışı sanık ... arasında Yargıtay bozma ilamında da işaret edildiği üzere iştirak iradesinin bulunmadığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı,
somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, bu nedenle meşru savunma ve zorunluluk hali koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği somut olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamaları uyarınca asgari oranda (1/4) indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/853 Esas, 2024/1600 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2024 tarihinde karar verildi.