MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1981 E., 2024/1360 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde hükmün kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık ... yönünden 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli ve 2023/367 Esas, 2024/146 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;
b) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35/2 ve 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11.09.2024 tarihli ve 2024/1981 Esas, 2024/1360 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'in müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğinden bahisle suç vasfına, tanık ...'in maktule yönelik eylemlerden azmettiren olarak sorumlu olması gerektiği ve hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiğinden bahisle eksik incelemeye, sanık ...'ın eylemi canavarca hisle gerçekleştirildiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirdiğinin saptandığı, sanık ...'ın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanık ...'in sanık ...'ın kasten öldürme eylemine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanık ...'in eylemine uyan suç vasfının tespitinde isabetsizlik bulunmadığı, tanık ... yönünden azmettirme hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından mezkûr hususta eksik incelemenin bulunmadığı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanık ...'ın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli
kesin kanıt bulunmadığı, ilk haksız hareketin sanık ...'den sadır olduğu hususunda tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın beyanları göz önüne alındığında sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan ... vekili, sanık ... müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... yönünden suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan ... vekilinin suç vasfına yönelik temyiz istemi yönünden;
Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, sanık ...'in maktule yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin vasfa yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
B. Sanık ... hakkında hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan ... vekili, sanık ... müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11.09.2024 tarihli ve 2024/1981 Esas, 2024/1360 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2026 tarihinde karar verildi.