MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/3243 E., 2023/642 K.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin
süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmı üzerine verilen Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-a-e, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/3243 Esas, 2023/642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1 ve 303/1-h maddeleri uyarınca hüküm fıkrasının mahsus yerine "Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 10.250,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinde sanığın, resmî nikâhlı eşi olan mağduru yumruk ve silahtan sayılan soba demiri ile vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;
Sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmaması, mağdurun yaralanmasının niteliği ve engel bir durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz sebebi ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/3243 Esas, 2023/642 Karar sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca ileri sürülen suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hınıs Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2025 tarihinde karar verildi.