D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1605 E., 2024/3325 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca hükmedilen "1 yıl 8 ay" hapis cezasına dair kararın, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca " 10... ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/573 Esas, 2023/183 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2023/1605 Esas, 2024/3325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, ceza miktarına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Olay günü sanık alkollü olduğundan, evine gitmek amacıyla mağdurun kullandığı ticari taksiye bindiği, kısa süren yolculuğun sonunda taksi ücretine ilişkin olarak taraflar arasında tartışma çıktığı, sanığın para üstünü istemesi üzerine başlayan sözlü tartışmanın büyüdüğü, sanığın araçtan inerek ön yolcu kapısını açtığı ve mağdura fiziki saldırıda bulunduğu, mağdurun fiziki saldırıya herhangi bir karşılık vermediği, bu sırada mağdurun sanığın üzerindeki silahı görmesi üzerine panik halinde aracın kapısı açık vaziyette olay yerinden hızla uzaklaşmaya çalıştığı, sanığın ise uzaklaşmakta olan taksinin arkasından tabancayla bir el ateş ettiği, aracın arka camından giren merminin şoför koltuğu hizasından geçerek mağdurun boyun bölgesine isabet ettiği, ağır (5.) kemik kırığına, yüzde sabit ize ve sağ kulakta işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;
2. Tüm dosya kapsamına göre; mağdurdaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini; sanığa olay tarihinde ve sonrasında yapılan arama çalışmalarında ulaşılamaması, sanık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesi
tarafından kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmen tutuklama ve yakalama kararı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmasını gerektiren neden bulunmadığı ve mağdur tarafça 27.12.2023, 15.03.20 24... .04.2024 tarihli zararının giderilmediğine ilişkin beyan dilekçeleri ibraz edildiği halde, sanığın olaydan sonra mağdurun zararını tazmine yönelik davranışı lehe yorumlanarak, dosya kapsamına uygun olmayan nedenlerle takdiri indirim uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hususlar aleyhe temyiz istemi olmaması nedeni ile bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirdiğinin saptandığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi, hedef alınan vücut bölgesi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2023/1605 Esas, 2024/3325 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.04.2026 tarihinde karar verildi.