MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2890 E., 2024/2203 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstinaf bozma kararı üzerine verilen; Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2024 tarihli ve 2019/252 Esas, 2024/116 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.12.2024 tarihli ve 2024/2890 Esas, 2024/2203 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğinden bahisle suç vasfına, sanığın asli fail olarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında gerekçesi açıklanmadan alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirdiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. İnceleme dışı sanıklar ... ve sanık ...'un, maktul ...'a karşı gerçekleştirdiği öldürme neticesi ile sonuçlanan eylemleri sırasında, mezkûr inceleme dışı sanıkların kardeşi sanık ... ve amcasının torunu olan sanık ...'un da olay yeri olan ... mevkiinde bulunduğu, diğer sanıkların ... kardeşlere yaklaştıkları sırada sanık ...'un elindeki tüfekle yakınlarda bulunan ağaçların arasına gizlenerek ve burada beklemeye başladığı, sanık ...'un yaşanan öldürme olayının başından sonuna kadar ele geçirilemeyen tüfekle olayın yakınında bulunan çalıların arasından gözcülük yaptığı ve olaydan hemen sonra inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ...'a "kaçın çabuk ... geliyor" diyerek sanıkları uyardığı, sanığın gerçekleşen kasten öldürme eylemine yönelik herhangi bir davranışta bulunmayıp aksine sanıkların yakınında yer alarak olayı izlediğinin anlaşılması karşısında; inceleme dışı sanıklar ... ve ...'un gerçekleştirdiği kasten öldürme suçunun işlenmesi sırasında sanık ...'un da gözcülük yaparak yardım ettiği ve suçun icrasını kolaylaştırdığı ve bu suretle sanığın öldürme suçuna yardım eden sıfatı ile iştirak ettiği anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması yerine, yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.12.2024 tarihli ve 2024/2890 Esas, 2024/2203 Karar sayılı kararının iştirakin derecesi nedeniyle belirlenen ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzuırum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.