MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2942 E., 2025/246 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2017 tarihli ve 2017/38 Esas, 2017/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 22.09.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 29.10.2018 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2019/61 Esas, 2019/115 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından istinafı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2019/3694 Esas, 2020/2502 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/14 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, hükmün Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından istinafı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/1171 Esas, 2022/2233 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
2. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2024 tarihli ve 2022/286 Esas, 2024/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/2942 Esas, 2025/246 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının sanığın gözaltında kaldığı sürenin cezasından mahsubuna karar verilmemesi, gerekçeli karar başlığında gözaltı süresinin gösterilmemesi, adli emanetin 2023/22 sırasında kayıtlı eşya hakkında karar verilmemesi hususları eleştirilerek "1-Hükümden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ile ilgili CMK'nin 231/5, 231/8, 231/10, 231/11, 231/7 maddelerinin uygulandığı bölümlerinin çıkartılmasına,
2-Sanık hakkında TCK'nin 62/1 maddesinin uygulandığı bölümden sonra gelmek üzere, '11/07/2019 tarihli 2019/ 61... /115 karar sayılı ilk hükme karşı aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından CMK'nin 283/1 maddesi gereğince sanığın usuli kazanılmış hakkının gözetilmesi suretiyle sanığa verilen 8 ay 22 gün hapis cezasının 5 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına' ibaresinin eklenmesine
3-Hükmün yargılama gideriyle ilgili bölümünün çıkartılarak yerine 'Sanığın sarfına neden olduğu posta gideri 478,98 TL, tebligat gideri 264,20 TL ve adli tıp gideri 11.190 TL olmak üzere toplam 11.933,18 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına' ibaresinin eklenmesine" şeklinde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; soyut iddia dışında mahkûmiyetine yeterli delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlandığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tüm unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/2942 Esas, 2025/246 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde karar verildi.