MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/907 E., 2025/3 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
Dairemizin 2024/6305 Esas sayılı dosyası ile aralarında bağlantı olduğunun anlaşılması nedeni ile birlikte yapılan değerlendirme sonucunda;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.09.2024 tarihli ve 2022/5784 Esas, 2024/5657 Karar sayılı kararı ile, tasarlamanın koşullarının oluşmaması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 35/2. maddesi uyarınca asgariye yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası tayin edilerek fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/907 Esas, 2025/3 Karar sayılı kararı ile,
a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-g, 35/2, 62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,
b. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-g, 35/2, 39/2-c, 62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,
karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... ve müdafilerinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, eyleminin nitelikli tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın yardım eden olarak suça iştirak ettiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, suçta kullanılan silahın niteliği, atış sayısı ve mesafesi nazara alındığında suç vasfının nitelikli öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/907 Esas, 2025/3 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde karar verildi.