MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/26 E., 2025/95 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.1998 tarihli ve 1997/122 Esas, 1998/6 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında maktule yönelik adam öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448, 51/1, 31, 33. maddeleri uygulanmak suretiyle 18 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Söz konusu karar Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 09.07.1998 tarihli ve 1998/1498 Esas, 1998/2594 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.
3. Uyarlama yargılaması neticesinde Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2025 tarihli ve 2025/26 Esas, 2025/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafinin temyiz istemi özetle; haksız tahrike, meşru savunmaya, takdiri indirime, kararın gerekçesiz oluşuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında adam öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 448, 51/1, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu lehe kanun olarak belirlenen 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 53/1. maddelerine göre kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2025 tarihli ve 2025/26 Esas, 2025/95 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.