MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/4522 E., 2025/753 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2024 tarihli ve 2024/177 Esas, 2024/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.02.2025 tarihli ve 2024/4522 Esas, 2025/753 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarı eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; diğer sanığın eylemine iştiraki olmadığına ve beraat talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya kapsamına göre; olay tarihinde yapılan ... Odası Başkanlığı seçiminde sanık ... ve inceleme dışı diğer sanıklar ... ve ...'nın babası ... ile katılan ...'in aday oldukları, seçimi sanıkların babası ...'ın kaybettiği, ... ile seçimi kazanan katılanın tartışmaya başladığı, bu sırada birbirlerinden bağımsız hareketlerle önce sanık ...'ın elindeki bıçakla katılanın boğazına sarıldığı ancak katılan yaralanmadan kendisine müdahale edildiği, olay yerinde görevli olan polis memuru ...'ın ...'ı yakaladığı, sonrasında inceleme dışı sanık ...'ın kalabalık içinde yürümekte olan katılanı basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde kalçalarından yaraladığı, kısa bir süre sonra ise diğer sanık ...'nın ...'e ateşli silah ile bir el ateş ettiği, ateş ederken yanında bulunan şahsın itmesi sonucu merminin katılanın sırtına isabet ettiği olayda;
Sanık ...'ın kardeşleri olan diğer sanıklarda silah bulunduğunu bildiğine dair kesin bir delilin bulunmaması, sanıklar ... ve ... eylemlerini gerçekleştirdikleri sırada sanık ...'ın tanık polis memuru ... tarafından yakalanmış olması, olayın ani gelişmesi birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın kasten silahla yaralamaya teşebbüsten cezalandırılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.02.2025 tarihli ve 2024/4522 Esas, 2025/753 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi gereğince Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.02.2026 tarihinde karar verildi.