MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/2934 E., 2023/3258 K.
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/473 Esas, 2016/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/130 Esas, 2020/553 Karar sayılı kararı ile
sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.07.2021 tarihli ve 2021/707 Esas, 2021/2013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasınakarar verilmiş, bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/11677 Esas, 2023/5026 Karar sayılı ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik temyiz istemi nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara ve 51. maddesinde düzenlenen ertelemeye ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun, 5271 sayılı Kanun'un 230/1-d maddesi uyarınca kanuni dayanakları da gösterilmek suretiyle karar yerinde tartışılması gerekirken "CMK 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanması niteliğinde olduğundan, sanık hakkında TCK 50, 51 maddelerinin uygulanmasına kanunen yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/2934 Esas, 2023/3258 Karar sayılı kararı ile direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu kararın, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/2959 Esas, 2024/6366 Karar sayılı ilâmıyla özetle; Dairece verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 27.11.2024 tarihli ve 2024/1-521 Esas, 2024/371 Karar sayılı kararı ile özetle; bozma üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince daha önceki kararda yer almayan 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin neden uygulanmama gerekçesine ilk kez yer vermek suretiyle yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmasının direnme kararı niteliğinde olmadığı, bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uygulanmasıyla yeni bir hüküm kurulduğundan sanık hakkında aynı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verilirken, aynı maddenin 11. fıkrası uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sırasında sanığın lehine yapılan uygulamadan ikinci kez istifade etmeyeceği, bu nedenle seçenek yaptırımların ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/2934 Esas, 2023/3258 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2025 tarihinde karar verildi.