MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/146 E., 2025/219 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade
Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2026 tarihli ve 2025/95 Esas, 2026/53 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen kararın istinaf yoluna tabi olmadığı belirlenmekle, Tebliğname'nin incelenmeksizin iade görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2018 tarihli ve 2017/112 Esas, 2018/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-b, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olması sebebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2024/5725 Esas, 2024/7233 Karar sayılı ilâmıyla özetle; mükerrir olmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir.
2. Gölhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2025 tarihli ve 2025/146 Esas, 2025/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-b, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda ulaşılan kanaat ve sonuca göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2025 tarihli ve 2025/146 Esas, 2025/219 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gölhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.02.2026 tarihinde karar verildi.