MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/385 değişik iş
İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Hükümlü veya tutuklunun kaçması, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Çorum İnfaz Hâkimliğinin 23.03.2023 tarihli ve 2023/1398 Esas, 2023/1371 Karar sayılı içtima kararı ile 3 yıl 15... gün hapis cezasına hükümlü ...'nun, işbu cezasının infazı sırasında, İskilip Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.02.2025 tarihli ve 2025/303-304-305-306 sayılı müddetnameye karşı hükümlü tarafından, 04.04.2022-05.05.20 22... .06.2022-13.03.2023 tarihleri arasındaki sürelerin denetimde geçen süre olarak mahsup edildiğini, belirtilen tarihler arasında Covid-19 izninde bulunduğunu, bu nedenle denetimli serbestlik sürelerinin yeniden hesaplanması gerektiğinden bahisle yapılan itirazın, hükümlünün denetimde geçirdiği sürelerin Covid-19 izninde geçmiş sayılması gerektiği sebebiyle kabulüne, müddetnamenin anılan süreler yönünden iptaline dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 07.04.2025 tarihli ve 2025/1547 Esas, 2024/1896 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2025 tarihli ve 2025/385 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.10.2025 tarihli ve 94660652-105-19-21010-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2025 tarihli ve 2025/119154 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2025 tarihli ve 2025/119154 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9/5. (Ek:14/4/2020-7242/53 md.) maddesinde yer alan, ''..covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95... nci madde hükümleri uygulanır..'' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, anılan madde uyarınca hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin denetimli serbestlik tedbiri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, somut olayda da hükümlünün, covid-19 izninde geçirdiği ve 04.04.2022-05.05.20 22... .06.2022-13.03.2023 tarihleri arasında infaz ettiği sürelerin denetimli serbestlik tedbiri kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;
(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95... nci madde hükümleri uygulanır.
Şeklinde düzenlenmiştir.
3. Cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen muhtemel şartla tahliye tarihine kadar iyi halli olarak kapalı ceza infaz kurumunda, açık ceza infaz kurumunda ve denetimli serbestlikte geçirmesi gereken sürenin infaz mevzuatına göre belirlenmesi gerektiği, kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna, açık ceza infaz kurumundan denetimli serbestliğe ayrılabilmesi için yetkili ve görevli adli ve idari birimler tarafından alınması gereken kararlar ile yapılması gereken işlemlerin ne olduğunun infaz kanunu ve bu kanunun uygulanması ile ilgili çıkartılan yönetmeliklerde gösterildiği, alınan kararların ve yapılan işlemlerin mevzuata ve hukuka aykırı olduğu yönünde verilmiş bir kesin karar ile kaldırılmadığı sürece geçerli olduğunun ve uygulanması gerektiğinin kabul edilmesi, yasal mevzuatta öngörülen istisnalar dışında hükümlünün cezasının infazı sırasında infazın bir aşamasında geçirdiği sürenin başka bir infaz aşamasında geçen süre olarak sayılmasının mümkün olmadığı kabul edilmelidir.
4. Somut olayda, İnfaz hakimliğince hükümlü hakkında cezasının infazı sırasında şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen hükümlünün Covid 19 izninde olması nedeniyle kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmemesinin hakkında verilen denetimli serbestlik kararının yok sayılmasını ve denetimli serbestlikte geçirdiği sürenin dikkate alınmamasını gerektirmeyeceği, hükümlünün izinde geçen ve infazdan sayılan süreyi denetimli serbestlik kararı kapsamında infaz ettiği kabul edilerek, müddetnamede denetimli serbestlikte geçen süreye ilişkin yaptığı şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.04.2025 tarihli ve 2025/385 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.03.2026 tarihinde karar verildi.