MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/196 E., 2025/425 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.01.2023 tarihli ve 2021/3355 Esas, 2023/167 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2023/6093 Esas, 2024/2669 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme yönünden bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Bozma ilamı üzerine Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2025 tarihli ve 2024/196 Esas, 2025/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 29, 62, 53. maddelerine göre 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ve katılan ... arasında ...'in kardeşi ...'in sanık ...'den almış olduğu altın borcu sebebiyle husumet bulunduğu, olay günü tarafların bu konuyu konuşmak üzere çalışmış oldukları durakta çalışan tarafsız görgü tanığı ...'in gözetiminde buluştukları, tanığın soruşturma aşamasında alınan ilk beyanına göre sanık ...'in alacağı olduğunu söylemesi akabinde katılan tarafın kalabalık şekilde ve ellerinde uzun sallama bıçakları olduğu halde sanık ...'in üzerine yürüdükleri ve akabinde katılan ...'in belinden silah çıkardığı ve sonrasında çok sayıda silah sesi duyduğunu belirttiği, sanık ...'in de bu minvalde verdiği beyanlarının sanık ...'in gluetal bölgede yer alan yaralanması ile uyumlu olduğu anlaşılan olayda; sanığın başka türlü def etme imkanı bulunmayan saldırıdan orantılı bir savunma ile kurtulmaya çalıştığı, yaşam hakkına yönelen ve devam eden haksız saldırıyı saldırı ile eş zamanlı olarak def eden sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunma koşullarının gerçekleştiği ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin kalça bölgesinden yaralanan sanığın katılanı yaralamış olduğu bölgenin ölçülülük şartını sağlamadığından bahsedilerek yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi sanığın meşru savunma nedeniyle beraatinin gerektiği gerekçesiyle yerinde görüldüğünden Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2025 tarihli ve 2024/196 Esas, 2025/425 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2026 tarihinde karar verildi.