MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/131 E., 2025/308 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet ve önceki hükmün onaylanması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yargıtay bozması üzerine; Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2018 tarihli ve 2017/473 Esas,
2018/6 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.01.2019 tarihli ve 2018/4369 Esas, 2019/28 Karar sayılı kararı ile hüküm onanmak suretiyle kesinleşmiştir.
2.Hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yapılan yargılamada; Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2025/131 Esas, 2025/308 Karar sayılı kararı ile;
a) Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2018 tarihli ve 2017/473 Esas, 2018/6 Karar sayılı ilamının onaylanmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hükümlünün suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğuna, yaş tashihi yaptırdığına, davanın zamanaşımına uğradığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.04.2000 tarihli ve 5-74/79 sayılı kararında da belirtildiği üzere ceza mahkemesinin daha önce hukuk mahkemesince verilip kesinleşen yaş düzeltme kararı ile bağlı olmadığı, gerçek yaşın tespitine ilişkin araştırma yapabileceği ve buna ilişkin karar verilebileceğine işaret edilmiş olup hükümlünün hastane doğum kaydının getirtilmesi, hastanede doğmamış olması halinde, hangi tarihte hangi eğitim kurumlarında eğitim gördüğünün araştırılması, daha sonrasında olay tarihindeki kesin yaşının tespiti açısından İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi ve suç tarihinde kemik yaşı konusunda rapor aldırılarak sonucuna göre hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebi ile ilgili hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Kabule göre de; yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildikten sonra, yeniden yapılan yargılama sonunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde önceki hükmün onaylanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak biçimde ayrıca yeniden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle, Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2025/131 Esas, 2025/308 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi.