MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/527 E., 2025/641 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2022/145 Esas, 2023/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.03.2025 tarihli ve 2023/9440 Esas, 2025/2196 Karar sayılı kararı ile özetle "cezai sorumluluğa ilişkin Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kurulundan rapor alınması gerektiği" nedeniyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3.Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2025 tarihli ve 2025/527 Esas, 2025/641 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai sorumluluğuna ilişkin raporlar arasında çelişki bulunduğuna, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, savunma hakkını kısıtlayan iş ve işleme rastlanmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız söz ya da davranış bulunmadığından haksız tahrik uygulanma koşulları bulunmadığı, takdiri indirime ilişkin oranda isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2025 tarihli ve 2025/527 Esas, 2025/641 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.02.2026 tarihinde karar verildi.