MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2111 E., 2025/2477 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Her ne kadar Tebliğname'de hükümlerin kesin nitelikte olup temyiz istemlerinin reddine ilişkin görüş bildirilmiş ise de; istinaf bozması öncesi sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraate, kasten yaralama suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezasına, istinaf bozması sonrası mala zarar verme suçundan 9 ay hapis cezası, kasten yaralama suçundan 1 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmiş olması nedeniyle hükümlerin temyizinin kabil olduğu belirlenmekle, Tebliğnamedeki redde ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2024/387 Esas, 2025/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 24.06.2025 tarihli ve 2025/2111 Esas, 2025/2477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, ceza miktarlarına ilişkindir.
2.Sanığın temyiz nedenleri özetle; eksik incelemeye, yetersiz adli raporlara dayanılarak hüküm kurulduğuna, somut delil bulunmadığına, suçun silahla işlenmediğine, ceza miktarına, haksız tahrik hükümleri ile lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından silahtan sayılan cisimle gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanığın katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmadığı, katılanın hayati tehlikeye neden olan bir yaralanmasının bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, sanık lehine uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 24.06.2025 tarihli ve 2025/2111 Esas, 2025/2477 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.02.2026 tarihinde karar verildi.