MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/1221 E., 2025/1871 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yargıtay bozması üzerine Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/105 Esas, 2018/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün katılan ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 13.02.2025 tarihli ve 2024/5458 Esas, 2025/1032 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık hakkında sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması ve sanık lehine yapılan haksız tahrik indiriminin asgari oranda olması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2.Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2025 tarihli ve 2025/1221 Esas, 2025/1871 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d-son, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyet kararının hatalı olup, cezanın fazla olduğuna ilişkindir.
III.GEREKÇE
1.Sanığın eylemi neticesinde katılanın hayati tehlike ve yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hâl ihlâline neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada, aynı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen meydana gelen zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu gibi ölçütler ile 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden bozma ilamını da etkisiz hale getirilecek şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık lehine asgari oranda uygulanan haksız tahrikte yapılan uygulamanın dosya ve deliller ile uyumlu olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2025 tarihli ve 2025/1221 Esas, 2025/1871 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.