MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2025/99 E., 2025/232 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli ve 2019/689 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.07.2023 tarihli ve 2021/2246 Esas, 2023/1082 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.12.2024 tarihli ve 2023/8704 Esas, 2024/8100 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının Ağır Ceza Mahkemesince tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3.... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2025 tarihli ve 2025/99 Esas, 2025/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 14... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine erteleme, seçenek yaptırımlar, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, cezasının ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında seçenek yaptırımlar, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2025 tarihli ve 2025/99 Esas, 2025/232 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.02.2026 tarihinde karar verildi.