MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/218 E., 2025/284 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/1329 Esas, 2023/1531 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.03.2025 tarihli ve 2023/7001 Esas, 2025/2410 Karar sayılı kararı ile, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 35/2. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2025 tarihli ve 2025/218 Esas, 2025/284 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, üst sınıra yakın ceza tayininin hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, isabet yerleri, darbe sayısı, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğın kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulü ile belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı tespit edilemediğinden asgari oranda haksız tahrik indiriminin uygulanmasının isabetli olduğu, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2025 tarihli ve 2025/218 Esas, 2025/284 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.02.2026 tarihinde karar verildi.