MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/332 E., 2025/2057 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Sanık müdafiinin temyiz istemini kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 28.11.2025 sanık müdafiinin 18.09.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiklerini bildirdikleri tespit edilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2023/279 Esas ve 2024/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 29, 62, 53... . maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan hapis cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2025 tarihli ve 2025/332 Esas, 2025/2057 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının ''esas alınacak tekerrür hükmü'' yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın suçta kullandığı bıçak ile katılanı birden fazla darbe ile basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, organlardan birinin işlevinin yitirilmesine ve ikisinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olacak biçimde yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak belirlenen ceza miktarının isabetli olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki teşebbüsün derecesi yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eylemine uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Sanık ile katılan arasında yaşanan tartışma sırasında katılanın sanığa tokat atması sonucu, sanığın üzerindeki bıçakla katılanı 3 farklı yerinden yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; olayın gelişimi nazara alınarak haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda (1/4) ceza indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde (1/3) indirim yapılması suretiyle, eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra, sanığın 28.11.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiklerini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2025 tarihli ve 2025/332 Esas, 2025/2057 Karar sayılı kararının "haksız tahrikin derecesi" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.