MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2025/2142 E., 2025/2373 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2024/105 Esas, 2024/446 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında verilen kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.06.2025 tarihli ve 2024/3424 Esas, 2025/4756 Karar sayılı ilâmı ile katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle asgari orandan bir miktar uzaklaşılarak indirim yapılması gerektiği hâlde asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.10.2025 tarihli ve 2025/2142 Esas, 2025/2373 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62... . maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesi ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesi ile gönüllü vazgeçme ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında teşebbüsün ve katılandan sanığa yönelen haksız davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik indiriminin derecelerinde isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.10.2025 tarihli ve 2025/2142 Esas, 2025/2373 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.