MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/469 E., 2025/23 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.07.2024 tarihli ve 2023/6025 Esas, 2024/4873 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2025 tarihli ve 2024/469 Esas, 2025/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 39, 62... . maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun işlendiğinin sabit olmadığına, savunma hakkının ihlal edildiğine, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarının fazla olduğuna,
B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri
İştirakin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanığın yardımıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, tayin edilen ceza miktarında ve iştirakin derecesinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, savunma hakkının kısıtlanmasına neden olan bir durumun olmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2025 tarihli ve 2024/469 Esas, 2025/23 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.