MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/130 E., 2024/990 K.
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2023/130 Esas, 2024/990 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan,
1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2. 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-a, 62, 51, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, aynı süre denetim süresi belirlenmesine, hak yoksunluklarına ilişkin kararın 03.07.2024 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği halde itiraz ve istinaf edilmediği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 19.11.2025 tarihli ve 2024/30217 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/137463 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/137463 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2023 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında, müşteki ...'a yönelik eşe karşı kasten yaralama suçundan kamu davası açılmasına karşılık, bu konuda bir karar verilmediği; ancak zamanaşımı süresi içinde anılan suçtan mahkemesince bir karar verilebileceği,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ...'a yönelik eşe karşı basit yaralama eylemi sebebiyle 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine rağmen; ayrıca eşe karşı kasten yaralama eylemi sebebiyle adı geçen sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle ikinci kez cezalandırılmasında isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
İnceleme konusu dava dosyasında; ... hakkında ...'e, ... hakkında da ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında ... hakkında açılan dava yönünden herhangi bir karar verilmeden ... hakkında aynı eylem nedeniyle önce 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra bu defa 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-a, 62, 51, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilerek mükerrer karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
Bununla birlikte sanık ... hakkında ...'a yönelik eşe karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davası yönünden zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2023/130 Esas, 2024/990 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.