MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/272 E., 2025/56 K.
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle verilen ilk karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Bayındır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2024/272 Esas, 2025/56 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin olmakla 27.02.2025 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.11.2025 tarihli ve 2025/27487 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/139614 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/139614 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil edecek nitelikte mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında verilen hükme ilişkin gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için,
a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması,
b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,
c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.
2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında inceleme konusu hükme ilişkin kararın gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği açıklandığı hâlde hüküm fıkrasında anılan müessesinin uygulanıp uygulanmadığı yönünde karar verilmemesi suretiyle çelişkiye neden olunması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
3. Bununla birlikte hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi imkânı da bulunmamaktadır. Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi gereği adlî sicil kaydında 08.07.2023 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunan hükümlü hakkında aynı denetim süresinde bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Bayındır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2024/272 Esas, 2025/56 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.