MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/361 E., 2025/244 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2021 tarihli ve 2019/279 Esas, 2021/362 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ve 2022/207 Esas, 2023/349 Karar sayılı kararı ile 5271
sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2023/5907 Esas, 2024/4844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2.Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ve 2024/361 Esas, 2025/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, usule, gerekçeye, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kısa kararda kararın oy çokluğuyla verildiğinin yazılmış olması maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Sanığın mağdurun sağ iliak posteriordan ateşli silahla yaralaması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokacak ve hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı olayda; mağdurdaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden kısmen uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ve 2024/361 Esas, 2025/244 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.