MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/769 E., 2024/679 K.
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2024 tarihli ve 2024/769 Esas, 2024/679 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 29.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 14.01.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 04.12.2025 tarihli ve 2025/26501 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/146176 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/146176 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/1. maddesinde yer alan, '(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir' şeklindeki düzenleme nazara alındığında,
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığa yüklenen kasten yaralama suçuna ilişkin cezanın üst sınırının 3 yıl hapis cezasını gerektirdiği ve bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi uyarınca bu suç yönünden basit yargılama usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Hükümlünün mağdurun burnuna vurarak adlî muayene raporuna göre burnunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 87/3. maddeleri kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.
2. Bununla birlikte, 5271 sayılı Kanun'un, “Basit yargılama usûlü” başlıklı 251/1. maddesinin ilgili bölümü; “(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklinde düzenlenmekle, 5237 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve hükümlünün lehine olan 86/1. maddesine göre; "(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır."
Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; mağduru kemik kırığına neden olacak şekilde yaralayan hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 87/3. maddeleri kapsamında kaldığı, bu itibarla basit yargılama usûlü kapsamında bulunmadığı belirlenmekle basit yargılama usûlü kapsamında bulunmayan suç nedeniyle hükümlü hakkında genel hükümlere göre duruşma açılarak karar verilmesi dikkate alınmadan ve belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2024 tarihli ve 2024/769 Esas, 2024/679 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca hükümlünün kazanılmış hakkı dikkate alınarak gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.