MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2019/30 E., 2019/223 K.
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR: Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/30 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca kesin olmakla, 06.03.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.11.2025 tarihli ve 2024/36560 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/145672 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/145672 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Sanığın basit yaralama suçundan 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2019/30 esas, 2019/223 sayılı kararı kesin olması sebebiyle istinaf incelemesine konu edilememiş ise de,
Dosya kapsamına göre,Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli kararında sanığın müşteki ...'a karşı basit yaralama suçu ile birlikte işlediği iddia olunan silahla tehdit suçundan hakkında verilen mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2019/1191 esas, 2020/2065 karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturacağından bahisle anılan hükmün bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine dair Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli 2022/331 esas, 2022/894 sayılı kararının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/302 esas, 2023/367 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, incelemeye konu Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli kararında silahla tehdit suçunun yanında işlenen yaralama suçundan kurulan hükmün kesin olması sebebiyle istinaf incelemesine konu edilemediği dikkate alındığında,
Sanığın eyleminin bir bütün hâlinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kaldığı, yaralama suçunun yağma suçunun unsuru olduğu cihetle, basit yaralama suçundan ayrıca sanık hakkında mahkûmiyete hükmedilemeyeceğinden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Hükümlünün olay günü bıçakla tehdit ederek para istediği mağduru yaraladığı iddiasıyla Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.06.2015 tarihli ve 2015/33567 Soruşturma, 2015/13171 Esas, 2015/10579 İddianame numaralı evrakı ile düzenlenen iddianamede hükümlünün mağdura yönelik silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, 06.03.2019 tarihli karar ile Mahkemece hükümlünün anılan suçlardan hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2. Anılan karara yönelik istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2019/1191 Esas, 2020/2065 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun kesinlikten reddine, silahla tehdit suçundan verilen hükmün eylemin yağma suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına, istinaf bozması üzerine verilen görevsizlik kararı neticesinde Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/302 Esas, 2023/367 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 150/2, 35/2, 62. maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/302 Esas, 2023/367 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteminin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/17446 Esas, 2023/14214 Karar sayılı kararı ile kesinlikten reddine karar verilmekle kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün gerçekleştirdiği kasten yaralama eyleminin nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/30 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;
“Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/30 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2026 tarihinde karar verildi.