MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/913 E., 2024/1479 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2023/283 Esas, 2024/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/913 Esas, 2024/1479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ile sanık ve müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-h maddeleri uyarınca katılan ... lehine vekalet ücretine hükmolunması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığından sanığın beraat etmesi gerektiğine, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, eylemin doğrudan kastla işlenmediğine, haksız tahrik, takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, ceza miktarı nazara alındığında cezayı şahsileştiren başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık ile maktul arasında çeşitli sebeplerden husumet bulunduğu, olay günü alkollü vaziyette olan sanığın, gece saat 03:00-03:30 civarında maktulün ikametinin önüne gelerek seslenmesi üzerine evinin bahçe kısmına çıkan maktulü hedef almak suretiyle toplam 8 el ateş ederek maktulün ölümüne neden olduğu olayda, tanık ...'nın kolluk görevlileri tarafından alınan 13.01.2023 tarihli ifadesinde bahsetmemesine rağmen 08.12.2023 tarihli duruşmada maktul ile sanığın karşılıklı küfürleştiklerini beyan ettiği, tanığın her iki ifadesi arasındaki mevcut çelişki giderilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3.Sanık ...'in 03.04.2024 tarihli dilekçesi ile suçu babası ...'nın işlediğine yönelik sunmuş olduğu dilekçe neticesinde sanık ... hakkında soruşturma işlemlerine başlanıldığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek kararın kesinleştiği anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki tüm soruşturma evrakının temini ile dosya arasına alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere sanık müdafiilerinin temyiz istemleri haksız tahrik ve eksik inceleme yönlerinden yerinde görüldüğünde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/913 Esas, 2024/1479 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2026 tarihinde karar verildi.