MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/249 E., 2025/4 K.
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2025 tarihli ve 2024/249 Esas, 2025/4 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 29, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 07.03.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 15.12.2025 tarihli ve 2025/31598 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/151228 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/151228 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mağdura yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/1 ve125/1 maddeleri uyarınca kasten yaralama ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın, anılan suçlardan 5237 sayılı Kanun’un 86/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, adı geçen sanığın mağdura karşı işlediği inceleme dışı hakaret suçundan beraatine dair karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine,Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.06.2025 tarihli ve 2025/1415 esas, 2025/1864 sayılı kararı ile hakaret suçu yönünden yapılan incelemede, sanık hakkında değişen suç vasfına göre uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel olan nitelikli yaralama suçu yerine kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu hâli ile yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, uzlaştırma işlemleri yapılmaksızın yargılamaya devamla sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253. maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.
Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ve 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu düzenlenmiştir.
2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlü hakkında Bucak Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2024 tarihli ve 2024/338 Soruşturma, 2024/357 Esas, 2024/347 İddianame numaralı evrakı ile mağdura yönelik kasten yaralama eyleminden 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, ancak yargılama aşamasında mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Burdur Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 01.11.2024 tarihli adlî muayene raporunda; "kulak zarında perforasyona (yırtık) yol açtığı..." şeklinde tarif edilen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı gibi organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı kanaatinin bildirildiği anlaşılmakla, bu hâli ile hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1. maddesi gereği hükümlünün, yargılama konusu eyleminin uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu anlaşılmıştır.
3. 5271 sayılı Kanun'un 254/1. maddesinde yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile mağdur arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2025 tarihli ve 2024/249 Esas, 2025/4 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.