MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/582 E., 2025/1059 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2025/582 Esas, 2025/1059 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Kırklareli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2021/600 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca "6 yıl" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/2795 Esas, 2023/3015 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bozma üzerine verilen Kırklareli 5. Asliye Ceza Mahkemesi 10.12.2024 tarihli ve 2024/25 Esas, 2024/435 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca "3 yıl 9 ay" hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, bu nedenle istinaf bozması öncesinde sanık hakkında hükmolunan hapis cezası miktarı 5 yılın üzerinde olduğundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi gereğince hükmün ceza miktarı yönünden temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.
Ancak; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2025/582 Esas, 2025/1059 Karar sayılı kararının cezaevinde bulunan sanığa 20.03.2025 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğe binaen sanığın, "herhangi bir hukuki nedene dayanmayan" dilekçesi ile 21.03.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, Kırklareli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün tebliğ/tebellüğ belgesinde temyiz süresinin 7499 sayılı Kanun'un 19. ve 21. maddeleriyle yapılan değişiklik öncesi 5271 sayılı Kanun'un 291/1 ve 295/1. maddelerinin gösterilerek sanığın yanıltılması üzerine sanığa usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tekrar tebliğ edildiği ancak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde belirtildiği şekilde "hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz dilekçesi sunmadığı" anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin gerekçesizlik nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.