(743 S. K. m. 466) (818 S. K. m. 18) (1086 S. K. m. 290)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; davacılar, miras bırakanları Mehmet'in 20 numaralı parseldeki 129/279 payını gerçekte ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devrettiği halde bunu satış gösterdiğini, muvazaaya dayalı temlikin payları oranında iptal ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar süresinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Duruşma istemi değer yönünden red edilmekle dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar, miras bırakanlarının dava konusu taşınmazdaki 120/279 payını davalıya ölünceye dek bakılıp gözetilmesi koşuluyla temlik etmeyi amaçladığı halde tapudaki işlemi muvazaalı olarak satış gibi gösterildiğini ileri sürerek iptalini istemişlerdir. Murisin kendilerinden mal kaçırmak amacıyla hareket ettiği hususunda bir iddiada bulunmadıkları gibi hata ve hileye de dayanmamışlardır. Açıklanan bu niteliği itibariyle dava muvazaa hukuksal nedenine dayanan iptal istemine ilişkindir. İptali istenilen ve muvazaalı olduğu ileri sürülen temlik işlemi muris tarafından yapılmıştır. Davacılar murisin kendilerinden mal kaçırmak amacıyla tapudaki işlemi yaptığı yolunda bir iddiada bulunmadıklarına göre davanın murise teb'an açılmış sayılması gerekir. Bu nedenle muris davayı hangi delille ispat etmek zorunluluğundadırlar. Muris muvazaalı olduğu ileri sürülen tapuda satış olarak gösterilen işlemin tarafı olduğuna göre ancak yazılı delile dayanabilirdi. Davacılarda delil yönünden aynı durumdadırlar. Davacılar yazılı delile dayanmadıklarına göre, davanın tanıkla ispatı olanağı yoktur. O halde davanın reddine karar vermek gerekirken tanık sözlerine dayanılarak davanın kabulüne karar vermek gerekirken tanık sözlerine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle açıklanan nedenlerden ötürü hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin harcın iadesine 24.1.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy