(2762 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasında görülen davada;
Davacı idare, maliki bulunduğu 58 parsel sayılı taşınmaza davalının elatıp bina yaptığını, oturduğunu ileri sürerek, elatmasının önlenilmesi ile toplam 703.200.000 TL. ecrimisilin tahsilini istemiştir.
Davalı, kendisinin müftülükte müezzin olduğunu, burasının imamlara oturması için ayrıldığını, Müftülüğün müsaade ve emirleri ile bu yerde oturduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davalının dava konusu taşınmazda davacı idarenin izni ile oturduğu, davalının haksız elatan durumunda olmadığı gerekçesi ile ecrimisil davasının reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Hüseyin Çelik'in raporu okundu, düşüncesi alındı.
Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu kayden davacıya ait 58 parsel nolu taşınmazın ahşap meşruta olduğu, ancak bu yerde zemin artı dört katlı kargir bina bulunduğu ve bu binada halen davalı Kadir Bayır ve dava dışı kişinin oturdukları anlaşılmaktadır.
Kuşkusuz, doğrudan hayrattan olan camiin meşrutası yapıldığı şekliyle muhafaza edilmiş ise, orada oturmayı vakıfname hükümleri haklı ve geçerli kılabilecektir. Ancak, cami imamlarının süknasına (oturmasına) şart kılınan meşruta, Vakıflar Kanununun 10. maddesinde ifade edildiği üzere işe yaramaz bir duruma gelmiş ise, o takdirde mazbataya alınan vakıf nedeniyle idarenin tahsis yapma yetkisi ortaya çıkar.
Hal böyle olunca, yerinde keşif yapılması çekişmeli yerin (yapının) önceki halinin ve son durumunun saptanması; varsa vakfiyesinin getirtilmesi uyuşmazlığın vakfiye hükümlerine mi yoksa Vakıflar Kanununun 10. maddesi hükmüne göre mi çözümlenmesi gerekeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazı yerindedir.
Sonuç: Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy