(4721 S. K. m. 683)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mülkiyeti Hazineye ait 110 ada 89 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından mesken ve tarımsal amaçlı olarak işgal edildiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.
Bir kısım davalılar vekili, N. Kılınç ve İ. Esen'in taşınmaz üzerinde yer kullanmadıklarını, İ., N., Z., D., İ. Sarıcan ve E.'in tapu tahsisli yerleri olup evlerinin bulunduğu yerlerin kendi adlarına tapulu olduğunu, dava konusu taşınmazı 30 yıldan bu yana davacının rızasıyla ve ecrimisil ödemek suretiyle kullandıklarını, yıkımın fahiş zarar doğuracağını, davacının davalı Kerim'e ihaleyle sattığı taşınmazı haksız şekilde geri aldığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, taşınmazın davalı M. A. Doğan tarafından satın alındığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Senem Altınbulak'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
Gerçektende, kayden davacı Hazineye ait 89 parsel sayılı taşınmazın yargılama sırasında 5.8.2004 tarihinde davalı M. A. Doğan'a ihaleyle satıldığı, böylece davalı ve davacı sıfatının birleştiği gözetilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Öte yandan dava tarihi itibarı ile davalı N. ve İ. dışındaki davalıların kayıttan kaynaklanan bir hakkı bulunmadığına göre, davanın açılmasına sebebiyet veren davalıların yargılama gideri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması da doğrudur.
Ancak, davalılardan N. Kılıç ve İ. Esen'in çekişmeli taşınmaza bir tecavüzleri bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öyle ise bu kişilerin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sorumlu tutulmaları doğru değildir. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.
Sonuç: Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 02.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy