1. Hukuk Dairesi 2006/6180 E., 2006/8178 K.
"İçtihat Metni"
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, ortak miras bırakanın Mersin ili 213 ada 106 parsel A Blok 9 ve zemin kat 45 nolu bağımsız bölümleri ile
Çamlıyayla'daki 4730 parsel sayılı taşınmazını kendilerinden mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak ikinci eşi olan davalıya temlik ettiğini ileri sürüp, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.
Davalı, kesin hüküm itirazı olduğunu, dava konusu taşınmazların bağış yoluyla kendisine temlik edildiklerini ve muvazaalı işlem yapılmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu Mersin 213 ada 106 parsel 2. kat A Blok 9 nolu büronun 12.03.1997 tarihli ve aynı parsel zemin kat 45 nolu dükkanın 12.11.1997 tarihli, Çamlıyayla 4730 parsel sayılı taşınmazın ise 29.08.1997 tarihli akitle ve bağış yoluyla miras bırakan tarafından davalıya temlik edildiği görülmektedir.
Bağış, geçerli akitlerdendir. Resmi akitle belirtilen irade ile miras bırakanın iradesi arasında uyumsuzluğun mevcudiyeti söz konusu değildir. Değinilen hukuki sebebe dayalı temliklerde 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararı'nın uygulanma yeri yoktur. Bu durumda temliki işlemlerden muvazaanın varlığından söz edilemez. Davada tenkis talebi de bulunmadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nın 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 11.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.