MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/10/2005
NUMARASI : 1998/463-315
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakanın .. parsel sayılı taşınmazda bulunan ... noylu bağımsız bölümü oğlu olan davalı İ..’a satış suretiyle devrettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaline ya da mahfuz hisseyi aşan devir işleminin tenkisine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, tenkis isteminin kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tenkis isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, tenkis isteminin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; gerekçeli kararın .. bendinde, çekişme konusu .. parselde bulunan ..nolu bağımsız bölümün tapusunun 10/16 hissesinin 17780/48000 oranında iptali ile bunun 11175/48000 hissesinin davacı adına, 6705/48000 hissesinin davalı adına tesciline, tümüyle iptal isteminin reddine; 2. bendinde ise davacının seçim hakkını gayrimenkul ayni hakkı olarak kullanması sebebiyle tasarruf nisabı karşılığı 6.208.333.333 TL nin 27.10.1997 tasarruf tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine şeklinde hüküm kurulmuştur. Mahkemenin kısa kararında ise yukarıda belirtilen 2. bent hükmünün yer almadığı görülmektedir.
Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.
Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.
İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy